آقا یا حالا خانم (وات اِوِر )
برای دیدن دوستان به مسافرت یک روزه ای رفتم. صد البته سوار بر غرورملی خودم. به محض استارت خوردن، پخش آبروبر، عوض این همه موسیقی و ترانهِ، های کِلَس که دوستان گوش می کنند و حتی، حتی می خوانند حین پخش به صورت سواره و خیلی فنتاستیک می باشد است، فناتیک بازیش گل کرد و زد از خانم افتخار دده بالا ترانه کمی با من مدارا کن رو پخش کرد. از آنجایی که استاد می فرمایند: There are no accidents! 
این بود که اشک در چشمانم حلقه زد. گوله،گوله. بغض گلویم را چنان فوشار داد که پریدم گلگیر جلو رو بغل کردم و گفتم:
الهی، الهی، من کی باهات مدارا نکردم قرمه ساق! ولی باشه، چشم، ایندفعه کمی با تو مدارا می کنم!
قرار گذاشتیم که 90 تا بیشتر نریم. دوره موتور هم بین دو و سه، دنده معکوس سبک ناسکار و رانندگی تهاجمی هم تعطیل. نرمک نرمک می ریم و بر میگردیم. 

نتیجه اخلاقی: مصرف فی یول از 25 لیتر به 20 لیتر تقلیل یافت. در طول مسیر کلن ترمز نگرفتم و رها کردن گاز سرعت را کنترل می کردم. فرمان پذیری و هدایت غرورملی خوب بود. سرپیچ ها به راحتی و بدون دلهره دور می گرفتم و الخ!
نتیجه جامعه شناسانه: آقا یا حالا خانم (وات اِوِر )! به اندازه ساختارت گاز ول بده! بعد هی نگو چرا نمی کشه؟ اصن مگه کشه که تو هر قدر دلت می خواد بکشی اونم کش بیاد؟
نتیجه سیاسی: ( بزودی در این مکان یکی نوشته نصب می گردد!)
نتیجه هنری: تو که نمی تونی فیلان، پس فیلان که می خوای بیسار! ای فیلان و بهمان!
نتیجه نهایی: اندرغرور ملی ات آنی را یابی که گوه ر اوست، نه آنکه خواجه در اوست ای فیلان.( درست بود دیگه؟)

پ.ن: کامااااان! دِرِایو فَست، دای یانگ!... بچه مثبت نشین با این حرفای من! فقط رانندگی درست بلد باشین و مثل آدم بِرونین! 
پ.ن1: جدی نشناختین افتخار دده بالا کیه؟ خو برین گوگلش کنین!
پ.ن2: درضمن اگر اینکار رو کردید نتیجه آماریتون با من متفاوت بود، وقت خروج بنده نخواهم بود مسعوول! به من چه! مگه غرور ملی رو عین هم می سازن؟!! برا من بنزِ! فرق می کنه!
پ.ن3: آقای جوونه مرگ شده مون( جیمز دین) سوار  پورشه شدن و سواری آخرتشون رو باش رفتن و این دِرِایو فَست، دای یانگ رو به مثانه زوهور رسوندن. بعله. ایشون عالم بی عمل نبودن.